Door Tokus

De duitse bierdrinkers van Tankard zijn terug met een nieuw album, Beast Of Bourbon. Dit keer dus geen bier, maar whiskey. Met zanger Andreas Geremia sprak ik over de band, bier en thrashmetal.

Hallo Gerre, hoe gaat het met jou?

 Goed hoor. 

Het is nu twee jaar sinds jullie verjaardagsalbum, B-Day. Wat hebben jullie sindsdien zoal gedaan?

 Veel opgetreden. We zijn in landen als Zweden en Griekenland geweest, waar we nog nooit eerder geweest waren. En we hebben ook een paar keer in Nederland opgetreden. Al dat optreden was erg goed voor de band, want er kwamen elke keer veel mensen kijken. Nu hopen we dat dat bij het nieuwe album ook weer het geval is.

 Hoe zijn de reacties op het nieuwe album tot dusver?

 Best goed. We hebben goeie reviews gelezen, en ook van fans hoor ik goede dingen. 

Ook op het nieuwe album staan weer diverse nummers over bier, net als op de vorige albums, en natuurlijk ook jullie bandnaam heeft met bier te maken. Waar komt die liefde voor bier vandaan?

Hahaha dat is een oud verhaal. Toen we in 1985 onze tweede demo opnamen kwamen er diverse nieuwe soorten metal op de markt. Poser metal, black metal, speed metal, etc. Wij noemden onze muziek toen voor de grap alcoholmetal, en zo is men onze muziek blijven noemen. We hebben nu eenmaal dat imago. Het is dan ook een fun-band; we nemen onszelf ook niet al te serieus. We hebben geen grote ego's, of van die duistere teksten. Nee, onze teksten zitten vol humor, en ook als optreden zorgen we ervoor dat het leuk is. We hebben wel geprobeerd wat van dat imago van bier-band af te komen, maar altijd als men het over Tankard heeft gaat het ook automatisch over bier. Met het Kings Of Beer album hebben we daar natuurlijk op ingespeeld, en ons eigen imago nageleefd. Het is natuurlijk erg cliche, maar gelukkig zien wij de humor er wel van in.

 Maar iedereen houdt toch van bier?

 Natuurlijk. Ik hou wel van een biertje op z'n tijd hoor. Het zou natuurlijk wel cool zijn als iedereen die van bier houdt ook van Tankard houdt hahaha. Dan zouden we millionairs zijn. Maar dat zijn we niet. Verre van, zelfs. Tankard is voor ons een hobby, en we hebben allemaal nog een normale baan naast de band. In onze vakanties zitten we meestal in de studio, of spelen we live.

 Wat voor werk doe jij nog naast Tankard?

 Ik ben maatschappelijk werker. 

Vind je het niet jammer dat je naast Tankard nog een normale baan nodig hebt?

 Zo is het nu eenmaal. Ik kan er niks aan veranderen. Begin jaren '90, toen Tankard bekender was, kon ik wel van de muziek leven. Maar gelukkig zag ik op tijd in dat dat niet voor eeuwig door zou gaan en heb ik nog een vak geleerd, en nu doe ik maatschappelijk werk. Ik werk met drugsverslaafden, om hun te begeleiden bij het afkicken.

 Jullie maken nu al meer dan 20 jaar thrashmetal. Hoe hou je het interessant voor jezelf?

 Dat hoef ik niet bewust te doen, want ik vind het nog altijd interessant. Ik luister al heel mijn leven naar dit soort muziek, en dat zal niet snel veranderen. Het is gewoon de muziek waar we van houden, en dan blijft het automatisch wel interessant voor jezelf.

 Tankard is echter niet echt veel in stijl veranderd door de loop der jaren.

 Nee, niet echt. We hebben één album, The Tankard uit 1995, wat wat melodieuzer is, en dat is dan wat anders. Maar het is nog altijd erg heavy. We zijn inderdaad niet veel van stijl veranderd.

 Sommige mensen vinden dat thrashmetal weer wat populairder aan het worden is. Merken jullie daar wat van?

 Ja, we krijgen ook wat meer aanvragen om live te spelen, en er komen weer meer mensen naar onze shows. Maar ik zou nog niet willen spreken van een thrashmetal revival. Maar het is zeker niet meer zo dood als eind jaren '90. Wij zijn nu 22 jaar bezig, en voor iemand die van thrashmetal houdt is Tankard nog altijd aanwezig. En bands als Kreator, Destruction en Sodom zijn weer terug. 

Misschien moeten jullie allemaal eens samen touren?

 Dat zou wel gaaf zijn. Daar zouden we zeker aan mee willen doen.

 Wat vind je, afgezien van Tankard, de beste thrashmetal band?

 Haha, dat is een goeie vraag... afgezien van Tankard... Ik hou erg van Slayer en Kreator. 

Als je terugkijkt op je carriëre met Tankard, wat is het hoogtepunt?

 Er zijn vele hoogtepunten, zoals bijvoorbeeld de grote festivals waar we gespeeld hebben. Maar toch blijft het eerste album één van de hoogtepunten. Toen het album af was en ik voor het eerst een exemplaar in mijn handen had was ik zo trots als een pauw. 

Heb je dat gevoel nu nog, als je een album af hebt?

 Nog wel. Als je het dan voor het eerst beluisterd ben je er erg trots op. Ok, een paar weken later vind je soms wat dingen waarvan je denkt dat je ze toch wel anders gedaan kon hebben. Maar elke keer zodra een album af is en je hebt hem in je handen voelt het toch wel goed.

 Wanneer zijn jullie aan Beast Of Bourbon begonnen?

Vorig jaar zijn we in de zomer begonnen met schrijven. Maar we zijn erg lui, en oefenen maar twee keer per week. Als iedereen dan van z'n werk komt gaan we oefenen, maar soms hebben we geen zin en gaan we bier drinken. De laatste paar maanden zijn we dan drukker geweest, want het album moest echt af. Maar zo gaat het bij ons altijd. Vlak voordat we de studio in gaan is het chaos en stressen. Dan hebben we nergens tijd voor, omdat we nummers moeten schrijven. En in die momenten komen ook de beste songs bij ons bovendrijven.

 En dan gaan jullie de studio in... Hoe lang hadden jullie nodig voor de opnames?

 Niet zo heel erg lang. We hebben twee weken opnames gehad, en daarna nog een week voor het album te mixen.

 Jullie verwerken ook veel humor in jullie nummers. Zijn jullie altijd zo humorvol ingesteld?

 Meestal wel, maar we kunnen ook erg serieus zijn. Maar ook als we live spelen hebben we zelf veel plezier, en als we in de bus zitten op weg naar het concert zitten we altijd grappen te maken en stom te doen.

 De albumcovers zijn ook altijd grappig. Wie verzint die?

 Dat doet Sebastian Krüger, de tekenaar. We vragen hem of hij nog een cover wilt maken voor ons, en dan heeft hij meestal zelf wel een idee. Dit keer hadden we de albumtitel al, Beast Of Bourbon, en daarmee is hij aan de slag gegaan. Het is een woordspeling op beast of burden. De cover past goed bij het album, vind ik. Hij is grappig, en niet van dat satanische geneuzel. Ik was trouwens onlangs bij een concert, en daar zag ik nog een leuk t-shirt. "Metal, beer & satan". Die vond ik dan weer erg grappig.

 Voor het nieuwe album zijn jullie van bier op bourbon [whiskey] overgegaan. Zijn jullie aan wat zwaardere alcohol toe?

 Hahaha nee. Het klinkt gewoon goed, en zoals ik al zei, het is een leuke woordspeling. Alleen onze gitarist drinkt bourbon, de rest drinkt bier.

 Wat is jouw favoriete biertje dan?

 Dat is Binding, dat hier in mijn stad gebrouwen wordt. Maar ik hou wel van elke soort bier. Dat is het leukste aan spelen in een band: je bezoekt veel steden en landen en overal heb je de mogelijkheid om nieuw bier te proeven. Dat is natuurlijk de enige reden waarom we in een band zitten.

 Hou je ook van Nederlands bier?

 Ik hou wel van Heineken. Maar ik heb liever Belgisch bier, om eerlijk te zijn. Dat is wat sterker.

 Die alien op de voorkant van de albumhoezen, heeft hij een naam?

Ja. Alien, hahaha. Nee hij heeft eigenlijk geen naam. Hij stond voor het eerst op de cover op de EP van Alien in 1989. Daarop hadden we een nummer dat Alien heette, en toen vroegen we aan de tekenaar om een cover met een alien erop. En dat is deze geworden. 

Spelen jullie dit jaar nog in Nederland?

 Ja. Eind april staan we in Arnhem, op een festival. En in de herfst staat er volgens mij nog wat gepland. We hebben de laatste paar jaren al diverse keren in Nederland gespeeld, dus we willen er zeker nog wel vaker spelen. We hebben veel fans bij jullie.