TANKARD: CD Review Beast of Bourbon www.dreun.be

naam: TANKARD
datum: 5/21/2004 5:16:18 PM
interviewer: Fleur
website: http://www.tankard.info
 
Thrash metal met een `fun attitude´
 
De mannen van Tankard zijn sinds 1982 nog steeds actief op het thrashgebied, en kortgeleden brachten ze een nieuw album uit genaamd "Beast Of Bourbon". Op koninginnedag speelde Tankard in Arnhem met onder andere Goddess of Desire en Occult, en kreeg ik tijdens Heidevolk de kans Tankard te interviewen. Backstage liggen ze languit op de banken en zijn behoorlijk moe door de reis. Daarenboven, vertelt Gerre, zaten ze vanaf half negen al aan het bier. Dat belooft een leuk interview te worden met de tankards!
 
Laat ik helemaal bij het begin beginnen. Hoe is Tankard destijds ontstaan?
Ah, dat weet ik niet, dat is zo lang geleden! Haha, nee, dat was in ´82 en we gingen alledrie naar dezelfde school: ik, Frank, onze bassist, en Axel, de toenmalige gitarist. Ik begon als bassist, maar al vrij snel hebben Frank en ik omgewisseld omdat ik niet zo gemotiveerd was als hij. Dus, we begonnen als een schoolband en luisterden naar de new wave of brittish heavy metal, naar bands zoals zoals Saxon, Iron Maiden en Venom.
 
En de Bay Area thrash bands... Waren jullie beïnvloed door hen?
Ja, we waren erg beïnvloed toen de eerste Metallica en Exciter (is nogthans een Canadese band! - nvdr) uitkwam, en het eerste Exodus-album. Dus, zo begon de hele band te groeien en op een dag kregen we een platendeal en begonnen we albums te maken.
 
Jullie waren er toch erg vroeg bij wat thrash betreft, vooral als je kijkt naar jullie eerste demo´s en hoe kort daarna de Bay Area thrash zich ontwikkelde.
Ja, we hebben hen beïnvloed, haha! Zij hebben uiteraard een grote invloed op ons gehad, maar ik denk dat Tankard een typische eigen stijl heeft. Ik bedoel, het is thrash metal met een fun attitude. We hadden het tussendoor niet erg druk tot eind jaren ’90, niemand zat nog echt in de thrashmetal. Toch bleven we doorgaan met het spelen van onze eigen muziek.
 
Sinds jullie tweede demo, "Alcoholic Metal" wordt de stijl van Tankard vaak beschreven als de titel van die demo. Stoort het je niet dat mensen in de eerste plaats bij Tankard denken aan dat genre "alcoholic metal" en niet gewoon aan de thrash die jullie maken?
Dat maakt ons eigenlijk niet zoveel uit. We wilden wel van dat beeld af, dat was duidelijk uit de albums uit het begin van de jaren ´90, zoals "Two Faced of The Tankard". Maar we blijven toch altijd alcoholic metal! Dus vooral bij de laatste twee albums hebben we juist gebruik gemaakt van dat imago. We nemen onszelf niet al te serieus, het is meer lol.
 
Ik heb gehoord dat jullie in een kelder van een kerk geoefend zouden hebben. Is dat echt zo? En hoe kwamen jullie daar dan terecht?
Ja, dat was echt zo. We zaten allemaal bij elkaar in de klas en zochten een ruimte om te oefenen. Aan de overkant van onze school stond een kerk en daar hebben we gevraagd of we er mochten oefenen, toen zeiden ze dat we in de kelder mochten repeteren, en ja daar hebben we wat lawaai gemaakt!
 
Axel, jullie gitarist in die tijd, hield erg van punk. Ik neem aan dat die invloeden die je hoort op "Zombie Attack" dus van hem komen?
Ja, Alex hield, net als onze huidige drummer Olaf, van bands zoals the Ramones en zo. Toen Axel af en toe nummers schreef, was dat er ook wel aan te horen zoals op "Zombie Attack".
 
Even over jullie artwork. Hoe kwamen jullie bij de hond en het bekende ruimtewezen?
"Hair of the Dog" zou eerst "Worst Case" of iets dergelijks heten, en het zou misschien iets met een gevangenis worden. Sebastian Krüger heeft tot en met "Two Faced" alle covers gemaakt en heeft de hond en de alien dus ook verzonnen. Later heeft hij ook "B-Day" weer getekend.
 
Waren jullie tussen die albums in het contact met hem verloren?
Ja, inderdaad. Daarnaast kostte het teveel voor de platenmaatschappij.
 
En hoe is de cover van "Beast Of Bourbon" tot stand gekomen?
Sebastian maakte wat schetsen voor ons laatste album, wij waren enthousiast en onze bassist Frank gaf het album toen de naam "Beast Of Bourbon". Het is een soort woordpelletje, beast of burden werd "Beast Of Bourbon". Dat laatste is een soort whiskey.
 
Je stem klinkt op "Beast Of Bourbon" veel rauwer en verschilt daarin ook veel van de eerste albums. Wat vind je daar zelf van, en waarom is je stem nog aggressiever dan op "B-Day"?
Ja, als je ouder wordt kan je niet meer zo hoog zingen als vroeger. Vooral op het laatste album heeft de producer mij aangedrongen steeds harder en harder te zingen. Ik was er niet echt voor, ik wilde ook nog wat melodie hebben en wilde niet alleen schreeuwen. Maar goed, ik heb een zwakke persoonlijkheid (lacht). Dus zei ik dat ik wel voor hem zou schreeuwen, want ik wilde het werk gewoon afmaken. Ach, hij heeft me gewoon overhaald en uiteindelijk klinkt "Beast Of Bourbon" inderdaad ook wat ruiger dan "B-Day".
 
Veel teksten gaan over bier en drinken maar er zijn natuurlijk ook nummers die meer betekenis hebben. De eerste drie nummers van de nieuw plaat bijvoorbeeld, waar gaan die over?
Nou, ten eerste proberen we altijd de serieuze nummers goed te mengen met de rest, want het is saai om tien nummers te schrijven die alleen maar over bier gaan. Dus op dit album hadden we serieuze nummers, zoals "Under Friendly Fire"dat gaat over de oorlog in Irak. Je weet namelijk niet meer op wie je schiet, je vermoordt je eigen soldaten en de Amerikaanse piloten die alles platbombarderen. Dat is er een, en het ander is "Slipping From Reality", en dat nummer is gewoon letterlijk bedoeld: het steeds verder wegraken van de werkelijkheid. Dan is er ook nog "Genetic Overkill" en die teksten gaan over genetisch gemanipuleerd voedsel, wat tegenwoordig ook een vrij controversieel onderwerp is geworden.
 
Wat kun je zeggen over het nummer "Die With A Beer In Your Hand"?
Dat was oorspronkelijk een idee van onze manager, en ik was het er aanvankelijk niet mee eens, ik vond het te flauw. Maar toen begon hij het idee verder uit te werken, en gaf voorbeelden voor een refrein. Toch was ik toen niet echt overtuigd, maar uiteindelijk denk ik toch wel dat het een goed maar ook grappig nummer is.
 
Jullie laatste nummer op "Beast Of Bourbon" is een cover van de punkrock groep Cocksparrer. Waarom hebben jullie voor die song gekozen?
Wel, ik ben een groot voetbalfan en ik organiseer soms ook busreizen voor wedstrijden. Een stel jongens nam dan tapes mee, waaronder Cocksparrer. Ik luister nu al jaren naar dat nummer en het idee om dat nummer te coveren kwam van mij. Het was een bekend nummer en ik dacht dat we er misschien wel een metalversie van konden maken. Een week voordat we de studio ingingen hadden we veel haast. We hadden nog een week over en na een of twee keer is het nummer gelijk al opgenomen en was de cd helemaal af.
 
Ik hoop jullie na vanavond in ieder geval nog eens te zien. Veel succes in ieder geval!
Dankje, tot ziens!
 
 

Fleur

  

lees de cd-recensie(s):

Beast of Bourbon(23-03-2004)